en son size yarın bi hikaye anlatıcam demiştim
o hikayeye başka hikayeler karıştı
zaten benim hangi planım planladığım gibi gittiki:)
Salı günü çalışırken bir mesaj geldi
Ortaköydeyim diye
26 yıllık arkadaşım
bazen yıllarca o veya bu sebeple görüşmediğimiz
genelde ondan gelen uzaklaşmalar oldu
ama ben hep nerde olduğu belli bi insanım:)
birkaç aydır telefon yada msn aracılığıyla konuşuyorduk
son Çorlu ziyaretimde bi kahve içimi uğramıştım
kontroller için gelmiş İstanbula
hemen indim Ortaköye
birbirimizi birbirimize hiç çekiştirmedik biz
her buluşmada sanki dün görüşmüş gibi konuştuk
geri dönecek ve ertesi gün tekrar İsta gelecekti
ne gerek vardedim
gel bize
olurdu olmazdı..
geldi
o akşam 2yi ettik
sabah ben işe
o da öğlen hastaneye
o saatlerde biz patronla konuştuk ve benim o gün son günüm olması kararlaştırıldı..
hemen ardından aradı arkadaşım
söyledim..bugün son günüm diye
kalmamı istermisin dedi
sesin iyi gelmedi dedi
sen rahat edeceksen benim için iyi olur dedim
iş çıkışı ortaköyde
püfür püfür Boğaz havasında oturduk
ne kadar karar vermiş olsamda
gerçekleşmesi ilk anda zor gelmedi değil
işsiz kalmak
yeni başlangıçlar
ama bundan 4 yıl evvel İstanbula gelen Gül değilim tabiiki
birsürü insan tanıdım
gerek iş gerekse özel çevreden
zenginledim
işi bıraktığıma dair veda mailime gelen geribildirimler beni mutlu etti
ruhum okşandı..
birsüre kafamı dinleyeceğim
yarım işlerimi tamamlayacağım
dün akşam arkadaşımın yazlığına geldim
oda evi bana bıraktı
26 yıllık arkadaşımda birazdan gelecek
eskiler ve yeniler
ortak payda ben:)
güzel bugün
hava sıcak
deniz durgun
cdçalar çok geldi
dışarıda azda olsa insan sesleri var
onlara kapattım kendimi
sadece denizin kıyıya vuran sesi ve
klavyenin tıkırtısı var kulağımda
iyi olacak herşey
güzel olacak
her bitiş bir başlangıç
yeni heyecan
ve benim etrafımda güzel insanlar var
diğerlerine kapalı dünyam.